opdracht van provincie Utrecht is uitgevoerd door bureau XTNT. Conclusie van dit onderzoek is dat deze spoorverbinding in het oosten van de provincie Utrecht “geen reële optie” is. In 2008 is door DHV becijferd dat deze verbinding kan rekenen op maximaal 5.200 reizigers per etmaal in het jaar 2020. Het nieuwe onderzoek laat zien dat deze prognose waarschijnlijk te optimistisch is. Zelfs in het geval dat van deze uitkomst wordt uitgegaan, zijn er altijd nog minimaal tweemaal zoveel reizigers nodig om de spoorlijn op financieel verantwoorde wijze te kunnen onderhouden. De verwachting is dat ingebruikname van de Ponlijn exploitatietekorten oplevert van minstens 2 miljoen euro op jaarbasis.

Met een investering van tenminste 58 miljoen euro is de Ponlijn niet alleen relatief duur. Het onderzoek laat ook zien dat de spoorlijn voor inwoners van Leusden, Woudenberg, Scherpenzeel en Renswoude weinig meerwaarde heeft. De Ponlijn heeft geen goede aansluiting op de kernen in deze gemeenten, met als gevolg dat vaak moet worden overgestapt vanaf de stations op de bus. Plannen voor woningbouw in de omgeving zijn bovendien dusdanig kleinschalig dat dit onvoldoende extra reizigers oplevert. Nadeel is verder dat de spoorlijn nauwelijks zal zorgen voor minder verkeer op de weg. Voor de natuur betekent de komst van de Ponlijn dat een barriere wordt opgeworpen tussen twee kwestbare groene gebieden: de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwe. Tenslotte ontbreekt volgens XTNT het brede draagvlak bij de betrokken gemeenten en maatschappelijke partijen, dat nodig is om dit project met succes door te kunnen voeren.