Kinderzorgen

Hoe erg is het toch, als je als kind een slechte jeugd gehad hebt. Of als je met slechte herinneringen terugdenkt aan je jeugd. Dat is verschrikkelijk! Een kind heeft gewoon recht op een goede jeugd, goede ouderzorg en ook niet onbelangrijk, goede ouderliefde.

Het grote probleem is vaak dat de ouders de kinderen wel verzorgen, eten geven, opvoeden enz. maar geen liefde en genegenheid geven. Als je als kind uit school thuis komt en er wordt aan je gevraagd hoe het op school was, dat er wel interesse in je getoond wordt, dat doet een kind pas enorm goed ! Dat er mensen in deze wereld zijn die om je geven en belangstelling in je hebben, dat is van groot belang voor een kind. Maar ook als kinderen ouder en volwassen worden blijven ze die genegenheid van de ouders nodig hebben. Je kunt als ouder niet zeggen: "zoon of dochter, nu ben je 18, zoek het nu maar uit". Nee, juist niet! Dan begint voor kinderen het eigenlijke avontuur pas echt… voor het eerst, echte diepgaande verkering, op jezelf gaan wonen, je eerste autootje kopen enz, enz. En dat zijn juist de dingen die je voor het eerst zelf (als volwassene zijnde) gaat regelen, maar waarvan het o zo belangrijk is dat je "feetback" van je ouders krijgt. Dat je ouders je bevestigen in je keuze of, waar het kan, toch nog een goed advies geven. Dat is enorm belangrijk.

En ook als kinderen nog ouder worden, tussen de 25 en de 35, en ze zelf kinderen krijgen blijven hun ouders nog heel belangrijk. Daarom is het ook als ouder zijnde belangrijk om je kind nooit uit het oog te verliezen en/of toch nog altijd naar je kind om te kijken, belangstelling in je kind te tonen en er toch nog altijd te zijn voor je kind (ook al is hij of zij al 30+). Soms kunnen kleine dingetjes al een wereld van verschil betekenen… af en toe eens opbellen en vragen hoe het ermee gaat of je kind steunen bij ziektes of andere vervelende gebeurtenissen. Juist in de momenten dat je het als kind het moeilijk hebt zijn je ouders heel erg belangrijk. En dan is het als ouders zijnde ook enorm belangrijk om er op die momenten ervoor je kinderen te zijn.

Geregeld gebeurt het dat de ouders de kinderen te weinig emotioneel ondersteunen. Dan hebben ze zoiets van:" je bent nu 30, dus zie zelf maar met je zorgen en/of problemen om te gaan….die hebben wij ook gehad op die leeftijd". Dat is niet goed, want vergeet als ouder zijnde nooit dat, hoe oud je kind ook is, het blijft altijd je kind.

Wat ik heel erg knap vind en waar ik bijzonder veel respect voor heb is dat ik in mijn omgeving diverse mensen ken die een minder gelukkige jeugd gehad hebben en die toch enorm goed voor hun eigen kinderen zorgen. Dat vind ik echt enorm bewonderenswaardig. Daar heb ik echt respect voor, diep respect.

wordt vervolgd…..